Ættarbandsskráin á Vanganum

Nú fær almenningurin í Føroyum møguleika at síggja sína egnu ætt.

Nú Vangin, sum er nýggi føroyski tænastuportalurin hjá tí almenna, er farin at virka, er ein av teimum fyrstu tænastunum á Vanganum sokallaða ‘Ættarbandsskráin’. Hetta er ein skrá, sum Tjóðskjalasavnið, vegna Ílegusavnið, hevur bygt upp og ment.

Í Ættarbandsskránni ber til at síggja ættarbond og at finna nærum allar føroyingar fleiri 100 ár aftur í tíðina.

Higartil hevur Ættarbandsskráin einans verið brúkt í sambandi við ílegugransking, men nú fær almenningurin í Føroyum møguleika at síggja sína egnu ætt umvegis hesa skrá.

Arbeiðið at gera Ættarbandsskránna byrjaði longu í 2006. Nógv starvsfólk hava síðani arbeitt á Tjóðskjalasavninum við at leggja (nærum) allar føroyingar og ætt teirra í eina og somu skrá.

Upprunaliga vóru ikki ætlanir at knýta Ættarbandsskránna til Tjóðskjalasavnið, men tá gjørt varð vart við, at flestu keldurnar til ætt í Føroyum eru at finna á Tjóðskjalasavninum, fekk stovnurin uppgávuna tillutaða at gera Ættarbandsskránna fyri Ílegusavnið. Keldurnar til Ættarbandsskránna eru nógvar, men tær eru fyrst og fremst kirkjubøkur, fólkateljingar, skráin hjá Landsfólkayvirlitinum o.s.fr.

Nógv arbeiði liggur aftanfyri Ættarbandsskránna, serliga við inntøpping, men eisini hevur arbeiðið at góðskutryggja skránna tikið nógva tíð. Nú skráin fer út á Vangan, og fólk kunnu síggja sína egnu ætt, kunnu tey gera vart við, um tey síggja okkurt, tey halda eigur at rættast. Tí verður eisini spennandi at síggja, hvussu tað fer at eydnast komandi tíðina at samstarva við almenningin um at góðskumenna Ættarbandsskránna.
 

Deil hesi tíðindi

Onnur tíðindi

Krígsárini sum stjórnarligt og arkivalskt broytingarskeið í Føroyum

Krígsárini 1940–1945 vóru eitt avgerandi tíðarskeið í føroyskari søgu. Tá sambandið við Danmark varð slitið, og bretska hersetingin broytti politisku og fyrisitingarligu karmarnar, noyddust føroyingar í størri mun at taka ábyrgd av egnum viðurskiftum. Henda greinin lýsir, hvussu seinni heimsbardagi gjørdist eitt týdningarmikið undanstig til heimastýrið og til eina sterkari føroyska skjalafyrisiting.

Les meiri

Ólavsøkan – tá kirkja, ting og fólk savnast

Tá klokkan ringir í Havn á Ólavsøku, og skrúðgongan fer millum Løgtingið og Havnar kirkju, er tað ikki bert ein hátíðarlig sjón í nútíðini. Í hesum siði hoyrist eitt ekkó av øldum, har ting, kirkja, marknaður og fólkalív komu saman í sama staði og á sama degi. Ólavsøkan kann tí sigast, at vera meira enn ein tjóðarhátíð. Hon er eitt livandi samband millum føroyska samtíð og siðvenju, sum hava myndað landið gjøgnum øldir.

Les meiri