Tjóðskjalasavnið komið á Vangan

Tjóðskjalasavnið hevur saman við – Talgildu Føroyum, arbeitt við at fáa ein part av okkara virksemi á Vangan. Um tú vilt søkja Tjóðskjalasavnið um atgeingi/innlit í skjalasavnstilfar, ið innihalda persónsupplýsingar, kanst tú nú trygt og lætt gera hetta umvegis Vangan.

Orsøkin til at Tjóðskjalasavnið hevur valt at gerast partur av Vanganum er í høvuðsheitinum grundað á KT-trygd. Tjóðskjalasavið umsitur nógvar persónsviðkvæmar dátur, ið eru frá øllum myndugleikum í landinum. Vangin tryggjar at hesar dátur einans verða latnar fólki, ið hava rætt til innlitið.

KT-trygd verður alsamt meira viðkomandi, og upplýsingar, sum Tjóðskjalasavnið liggur inni við, koma frá øllum myndugleikum í landinum.

Á Tjóðskjalasavninum finnur tú upplýsingar, ið snúgva seg um alt frá ættleiðing, familjuviðurskiftum til revsimál og heilsuupplýsingar. Tí hevur tað alstóran týdning at vit handfara viðkvæmar upplýsingar so trygt, sum gjørligt. Talgildu Føroyar hava tey seinastu árini ment Vangan, sum júst egnar seg til endamálið, at handfara viðkvæmar upplýsingar um borgarar, og tað gleðir okkum at boða frá, at Tjóðskjalasavnið nú eisini er vorðin ein partur av hesari loysn.

Tú finnur sjálvgreiðsluna á Vanganum undir síðuni hjá Tjóðskjalasavninum.

Deil hesi tíðindi:

Facebook
LinkedIn
Teldupost

Onnur tíðindi

Átta nøvn, átta mannalív

Allahalgannadag minnast vit tey, ið andaðist á sjónum. Summi minnast vit sjálvi. Vit minnast eitt andlit, eina rødd ella eina hending. Onnur kenna vit bara úr frásagnum, myndum og nøvnum. Og so eru tey, sum eingin livandi longur minnist.

Tó eru spor eftir teimum.

Eitt navn í einari kirkjubók. Eitt húski í einari fólkateljing. Ein ogn í einum skifti. Smá brot av einum mannalívi, sum varð livað fyri langari tíð síðan.

Í dag, allahalgannadag, venda vit okkum móti einum slíkum broti úr føroyskari søgu.

Les meiri

Altjóða Sálarheilsudagur 10 oktobur 2026

Í 1903 varð ein ung føroysk lærarinna, sum var álvarsliga sálarsjúk, send til viðgerðar á sinnissjúkrahúsið Oringe í Vordingborg í Danmark. Hon kom ongantíð aftur til Føroyar. Eftir meira enn hálva øld á donskum stovnum doyði hon á einum røktarheimi í 1957.
Í dag hevði sjúklingajournal hennara verið ein týdningarmikil kelda til at skilja bæði lív hennara, sjúkuna og tær umstøður, hon livdi undir. Sjúklingajournalirnar vórðu mettar sum donsk skjøl og varðveittar í Danmark sambært danskari skjalasavnslóg. Tí vóru tær eisini fevndar av donskum kassatiónsreglum. Journalin er ikki til longur, tí hon er burturbeind sambært hesum reglum.
Lagnan hjá hesi kvinnu er eitt dømi um, hvussu danskur kassatiónspolitikkur hevur ávirkað føroyska søgu og gransking.

Les meiri