Ættarbandsskráin á Vanganum

Nú fær almenningurin í Føroyum møguleika at síggja sína egnu ætt.

Nú Vangin, sum er nýggi føroyski tænastuportalurin hjá tí almenna, er farin at virka, er ein av teimum fyrstu tænastunum á Vanganum sokallaða ‘Ættarbandsskráin’. Hetta er ein skrá, sum Tjóðskjalasavnið, vegna Ílegusavnið, hevur bygt upp og ment.

Í Ættarbandsskránni ber til at síggja ættarbond og at finna nærum allar føroyingar fleiri 100 ár aftur í tíðina.

Higartil hevur Ættarbandsskráin einans verið brúkt í sambandi við ílegugransking, men nú fær almenningurin í Føroyum møguleika at síggja sína egnu ætt umvegis hesa skrá.

Arbeiðið at gera Ættarbandsskránna byrjaði longu í 2006. Nógv starvsfólk hava síðani arbeitt á Tjóðskjalasavninum við at leggja (nærum) allar føroyingar og ætt teirra í eina og somu skrá.

Upprunaliga vóru ikki ætlanir at knýta Ættarbandsskránna til Tjóðskjalasavnið, men tá gjørt varð vart við, at flestu keldurnar til ætt í Føroyum eru at finna á Tjóðskjalasavninum, fekk stovnurin uppgávuna tillutaða at gera Ættarbandsskránna fyri Ílegusavnið. Keldurnar til Ættarbandsskránna eru nógvar, men tær eru fyrst og fremst kirkjubøkur, fólkateljingar, skráin hjá Landsfólkayvirlitinum o.s.fr.

Nógv arbeiði liggur aftanfyri Ættarbandsskránna, serliga við inntøpping, men eisini hevur arbeiðið at góðskutryggja skránna tikið nógva tíð. Nú skráin fer út á Vangan, og fólk kunnu síggja sína egnu ætt, kunnu tey gera vart við, um tey síggja okkurt, tey halda eigur at rættast. Tí verður eisini spennandi at síggja, hvussu tað fer at eydnast komandi tíðina at samstarva við almenningin um at góðskumenna Ættarbandsskránna.
 

Deil hesi tíðindi:

Facebook
LinkedIn
Teldupost

Onnur tíðindi

Átta nøvn, átta mannalív

Allahalgannadag minnast vit tey, ið andaðist á sjónum. Summi minnast vit sjálvi. Vit minnast eitt andlit, eina rødd ella eina hending. Onnur kenna vit bara úr frásagnum, myndum og nøvnum. Og so eru tey, sum eingin livandi longur minnist.

Tó eru spor eftir teimum.

Eitt navn í einari kirkjubók. Eitt húski í einari fólkateljing. Ein ogn í einum skifti. Smá brot av einum mannalívi, sum varð livað fyri langari tíð síðan.

Í dag, allahalgannadag, venda vit okkum móti einum slíkum broti úr føroyskari søgu.

Les meiri

Altjóða Sálarheilsudagur 10 oktobur 2026

Í 1903 varð ein ung føroysk lærarinna, sum var álvarsliga sálarsjúk, send til viðgerðar á sinnissjúkrahúsið Oringe í Vordingborg í Danmark. Hon kom ongantíð aftur til Føroyar. Eftir meira enn hálva øld á donskum stovnum doyði hon á einum røktarheimi í 1957.
Í dag hevði sjúklingajournal hennara verið ein týdningarmikil kelda til at skilja bæði lív hennara, sjúkuna og tær umstøður, hon livdi undir. Sjúklingajournalirnar vórðu mettar sum donsk skjøl og varðveittar í Danmark sambært danskari skjalasavnslóg. Tí vóru tær eisini fevndar av donskum kassatiónsreglum. Journalin er ikki til longur, tí hon er burturbeind sambært hesum reglum.
Lagnan hjá hesi kvinnu er eitt dømi um, hvussu danskur kassatiónspolitikkur hevur ávirkað føroyska søgu og gransking.

Les meiri