Læra seg “talgilda nároyning”

Ein av teimum nýggju førleikunum, sum neyðugt er at ogna sær, er at nároyna (testa) talgildar skjalasavnsútgávur.

Tjóðskjalasavnið er í holt við byggja upp umhvørvi fyri langtíðarvarðveiting av talgildum dáta í Føroyum.

Umframt at byggja upp serligt infrakervi, við talgildum verkstaði og goymslum, er eisini neyðugt hjá starvsfólkunum at ogna sær nýggjar førleikar og menna seg innan økið. Ein av teimum nýggju førleikunum, sum neyðugt er at ogna sær, er at nároyna (testa) tær talgildu skjalasavnsútgávurnar, sum myndugleikarnir avhenda til Tjóðskjalasavnið, fyri at vita, um útgávurnar lúka krøvini til langtíðarvarðveiting.

Í hesum sambandi hava Hanna Christiansen og Poul Simonsen verið á danska Ríkisskjalasavninum fyrr í ár. Undir vegleiðing av Philip Tømmerholt, sum er kt-verkætlanarleiðari á Ríkisskjalasavninum, lærdu tey m.a. at brúka serlig testamboð (ritbúnað), at fylgja serligum mannagongdum, og at tryggja sær, at kt-skjalasavnsútgávur hava nóg høga góðsku.

Komandi mánaðirnar verður miðvíst arbeitt við at menna førleikarnar at nároyna. Ætlanin er, at kt-avhendingar framyvir ikki verður neyðugt at nároyna avhendingar í Danmark, men kunnu nároyndast á verkstaðnum í Føroyum.
 

Deil hesi tíðindi:

Facebook
LinkedIn
Teldupost

Onnur tíðindi

Átta nøvn, átta mannalív

Allahalgannadag minnast vit tey, ið andaðist á sjónum. Summi minnast vit sjálvi. Vit minnast eitt andlit, eina rødd ella eina hending. Onnur kenna vit bara úr frásagnum, myndum og nøvnum. Og so eru tey, sum eingin livandi longur minnist.

Tó eru spor eftir teimum.

Eitt navn í einari kirkjubók. Eitt húski í einari fólkateljing. Ein ogn í einum skifti. Smá brot av einum mannalívi, sum varð livað fyri langari tíð síðan.

Í dag, allahalgannadag, venda vit okkum móti einum slíkum broti úr føroyskari søgu.

Les meiri

Altjóða Sálarheilsudagur 10 oktobur 2026

Í 1903 varð ein ung føroysk lærarinna, sum var álvarsliga sálarsjúk, send til viðgerðar á sinnissjúkrahúsið Oringe í Vordingborg í Danmark. Hon kom ongantíð aftur til Føroyar. Eftir meira enn hálva øld á donskum stovnum doyði hon á einum røktarheimi í 1957.
Í dag hevði sjúklingajournal hennara verið ein týdningarmikil kelda til at skilja bæði lív hennara, sjúkuna og tær umstøður, hon livdi undir. Sjúklingajournalirnar vórðu mettar sum donsk skjøl og varðveittar í Danmark sambært danskari skjalasavnslóg. Tí vóru tær eisini fevndar av donskum kassatiónsreglum. Journalin er ikki til longur, tí hon er burturbeind sambært hesum reglum.
Lagnan hjá hesi kvinnu er eitt dømi um, hvussu danskur kassatiónspolitikkur hevur ávirkað føroyska søgu og gransking.

Les meiri