Verkstaður til kt-langtíðarvarðveiting

Tjóðskjalasavnið hevur nú fingið verkstað til talgilda varðveiting.

Framyvir verður gjørligt at nároyna (testa) talgildar avhendingar, áðrenn tær verða góðkendar til langtíðarvarðveiting.

René Mittå, serráðgevi á danska Ríkisskjalasavninum, var í Føroyum í januar í ár og setti verkstaðið upp saman við Pouli Simonsen og Honnu Christiansen, sum bæði skulu arbeiða á verkstaðnum.

“Hetta er eitt sera týdningarmikið stig á leiðini til at hava talgilda varðveiting í Føroyum”, sigur Sámal Tróndur Johansen, stjóri á Tjóðskjalasavninum. “Nú vantar bert at menna førleikarnar á verkstaðnum, so er talgild langtíðarvarðveiting ein veruleiki í Føroyum.”

Deil hesi tíðindi

Onnur tíðindi

Krígsárini sum stjórnarligt og arkivalskt broytingarskeið í Føroyum

Krígsárini 1940–1945 vóru eitt avgerandi tíðarskeið í føroyskari søgu. Tá sambandið við Danmark varð slitið, og bretska hersetingin broytti politisku og fyrisitingarligu karmarnar, noyddust føroyingar í størri mun at taka ábyrgd av egnum viðurskiftum. Henda greinin lýsir, hvussu seinni heimsbardagi gjørdist eitt týdningarmikið undanstig til heimastýrið og til eina sterkari føroyska skjalafyrisiting.

Les meiri

Ólavsøkan – tá kirkja, ting og fólk savnast

Tá klokkan ringir í Havn á Ólavsøku, og skrúðgongan fer millum Løgtingið og Havnar kirkju, er tað ikki bert ein hátíðarlig sjón í nútíðini. Í hesum siði hoyrist eitt ekkó av øldum, har ting, kirkja, marknaður og fólkalív komu saman í sama staði og á sama degi. Ólavsøkan kann tí sigast, at vera meira enn ein tjóðarhátíð. Hon er eitt livandi samband millum føroyska samtíð og siðvenju, sum hava myndað landið gjøgnum øldir.

Les meiri